73 بازدید
مصاحبه سایت نیم نگاه با آقای سعید باقری (عضو سابق فرقه رجوی)

مصاحبه سایت نیم نگاه با آقای سعید باقری (عضو سابق فرقه رجوی) ـ قسمت سوم

قسمت سوم

لینک قسمت دوم

آرش رضایی:

شما نزدیک به پانزده سال در مقر های متعدد فرقه رجوی در عراق بودید از نزدیک مناسبات درون تشکیلاتی این فرقه را تجربه کردید سران مجاهدین خلق ادعا داشته و دارند در صدد ایجاد جامعه بی طبقه توحیدی هستند و قرارگاه اشرف نماد این یوتیوپیا یا آرمان مجاهدین بود. بسیاری از جداشدگان از فرقه مجاهدین در مصاحبه ها و مقالات متعدد و بیان خاطراتشان معتقد هستند که ادعای سران مجاهدین و بخصوص رهبرعقیدتی آن مسعود رجوی پوچ و بیهوده بود. آقای باقری نکته ی محوری نقطه نظرات جداشدگان مجاهدین بر “تبعیض همه جانبه و بی عدالتی در مناسبات درون تشکیلاتی” تاکید دارد در این رابطه مایلم دیدگاه و نظر شما را بشنوم؟

سعید باقری:

همچنانکه قبلا هم اشاره کردم تبعیض در مناسبات مجاهدین یک امر معمول و پذیرفته شده بود و خود مریم رجوی هم آنرا “تبعیض مثبت” می نامید!! و جدا از تبعیض بین زن و مرد که مردها را “نرینه های وحشی” می دیدند! بین مردها هم این تبعیض وجود داشت. مثلا بین کسانی که از اردوگاههای اسرا و از شرایط سخت اردوگاههای صدام به سمت فرقه کشیده شده بودند و کسانی که از داخل ایران به عنوان هوادار وارد مناسبات شده بودند همیشه تبعیض قائل بودند و وقتی اردوگاهیها را می خواستند خطاب قرار دهند از حروف اختصاری RD یعنی اردوگاهی استفاده می کردند و در تقسیم مسئولیت، آنها هیچ وقت سر تیم نبوده و همیشه عضو تیم بودند و اکثر کارهای اجرایی و کارگری بر عهده آنها بود.

در سال ۱۳۸۰ در جریان نشستهای تشکیلاتی شخص رجوی یک نشست اختصاصی با این لایه از نیروها گذاشت و بحث لمپنیزم را با آنها مطرح کرد یعنی این تعداد از نیروهایی که از اردوگاه اسرا آمده بودند را “لمپنهای مناسبات” فرض می کردند. البته باز هم بین کسانی که از خارج کشور مثل اروپا یا آمریکا آمده بودند و کسانی که از داخل آمده بودند فرق می گذاشتند بخصوص بین بچه های خودشان که به “میلیشیا” معروف بودند با بقیه خیلی فرق می گذاشتند طوریکه مرکز آنها جدا بود و حتی به لحاظ کار و خورد و خوراک با بقیه مراکز نظامی و نیرویی فرق داشتند و هیچ وقت مثل بقیه به آنها سختگیری نمی شد.

در کل اگر بخواهم شعارهای پوچ و تو خالی سران فرقه را در رابطه با آزادی و برابری بررسی بکنیم باید به این ادعاها خندید چون برای یک نمونه نمی توان فاکتی پیدا کرد که این ادعا را ثابت کند که در درون فرقه آزادی و برابری وجود داشته و دارد چون هر کسی که با ایدئولوژی بخصوص با نوع مذهبی آن پیش میرود، نمی تواند حتی به اندازه سر سوزنی آزادی در مناسبات خود را قبول کند.

فرقه رجوی

آرش رضایی:

شما به نکته ی مهمی اشاره کردید به اینکه چون مجاهدین دارای ایدئولوژی بخصوص از نوع مذهبی هستند هرگز نمی توانند سر سوزنی به آزادی و دموکراسی معتقد باشند و آزادی و دموکراسی را در مناسبات درون تشکیلاتی به سخره می گرفتند. لطفا در باره  نسبت کارکردها و عینیت برداشت های ایدئولوژیک مجاهدین و فضای حاکم بر تشکیلات و روابط و مناسبات درونی آن توضیح دهید در صورت امکان با ارائه فاکت های عینی؟

سعید باقری:

فرقه مجاهدین به دین اسلام و مذهب شیعه اعتقاد دارند و اسلام را چپ مارکسیسم معرفی میکنند و مارکسیسم را در ظاهر قبول ندارند ولی عمیقا به اقتصاد سوسیالیستی اعتقاد دارند و در مسائل تشکیلاتی هم بیشترین الگوی رهبری فرقه، مارکسیستها و کمونیستها بخصوص استالین بود که الان در این رابطه زیاد بحث نمی کنم و بیشتر آن روی سکه که نوع مذهبی آن میباشد بحث میکنم. ایران یک کشور مذهبی بوده و هست پس این یک امتیاز است که از اعتقادات  مردم سوء استفاده کرده و اهداف خود را پیش ببرند و با شعار اینکه تعریف نوینی از اسلام ارائه میدهند تعدادی را هم به دنبال خود می کشانند و وقتی آنها را از جامعه دور کردند در مناسبات بر خلاف تبلیغات بیرونشان هیچگونه آزادی اندیشه و عمل به هیچکس داده نمی شود.

 مثلا در رابطه با حجاب و پوشش زنان که این همه دم از آزادی و حق انتخاب پوشش زنان میدهند در درون مناسبات مجاهدین هیچ زنی حق بر داشتن روسری از سر را نداشت و این جزئی از شروط عضویت زنان در فرقه بود و یا دست دادن زنان با مردان که حتی یک بار رجوی می گفت: اگر مریم در فرانسه با مردان دست بدهد باید اینجا زنان روسری هایشان را بردارند و به این هم خیلی افتخار می کرد ولی در ۱۷ ژوئن زمانی که مریم دستگیر و دوباره آزاد شد وقتی شهردار اوور به دیدن مریم آمد مریم با وی دست داد و آن اصلی که رجوی خیلی به آن افتخار می کرد نه تنها شکسته شد بلکه همه را هم متناقض و مسئله دار کرد ولی مسئولین اصلا به روی خودشان هم نیاوردند.

مثال دیگه در رابطه با شعائر اسلامی بود مثل نماز، وقتی اینها دم از “لا اکراه فی الدین” میزنند در مناسبات تشکیلاتی فرقه رجوی همه مجبور به خواندن نماز بودند و این هم جزء شرایط عضویت بود و هر کس آن را قبول نداشت به شدت مورد بازخواست قرار می گرفت و می گفتند در بدو ورود به تشکیلات اشاره ای به لائیک بودن و یا اعتقاد دیگری نکرده ای پس نمیتوانی در وسط راه، ایدئولوژی ات را تغییر بدهی. چون قبول شرایط فرقه سخت بود و آزادی فکر و آزادی عمل را از نیروهایش می گرفت.

سعید باقری

آرش رضایی:

شما نزدیک به پانزده سال با مناسبات درون تشکیلاتی فرقه رجوی و دستگاه اعتقادی و ایدئولوژیک مجاهدین مواجه بودید و در تشکیلات بودید با لحاظ فاکتورهایی که در نقد تفکر و باورهای اعتقادی فرقه توضیح دادید آیا مجاهدین خلق دچار نوعی دگماتیزم مذهبی و رفتار خشونت آمیز همانگونه که در گروههای ستیزه جوی مذهبی چون طالبان، داعش و القاعده مشاهده می کنیم، نبودند؟ به عبارتی دقیق تر چه وجوه تمایز و تشابهی بین فرقه رجوی و گروههای تکفیری و افراطی مذهبی و ستیزه جویی چون داعش و طالبان می توان مشاهده کرد؟

سعید باقری:

من یک مثال میزنم ولی قصد توهین به هیچ عقیده و مرامی هم ندارم چون اعتقاد، عقیده و نظر هرکسی برای خودش محترم میباشد ولی متاسفانه در دوران های مختلف و از جمله در دوران ما دین و مذهب عاملی برای کسب و در آمد، کشت و کشتار و جدایی انسانها از همدگیر شده است و این بر خلاف گفته های دینی چه اسلام و چه مسحیت و… است چون همه ادیان الهی، مردم را به سمت یگانگی ، آزادی ، برابری ، برادری و سعادت دعوت می کنند و از نظر خدا همه انسانها یکی هستند ولی ما انسانها هستیم که بین هم تبعیض و تفاوت قائلیم و سعی می کنیم عقیده و نظر خود را بر دیگری تحمیل بکنیم و برای آن از هیچگونه شیوه و وسیله ای حتی کشتن و نابود کردن دریغ نمی کنیم.

در این دنیا هر گروه یا هر مکتبی را که ببینید به مثال دکانهایی در بازار میمانند که هر دکانداری رنگ و بویی به دکانش زده که بیشتر مشتری جمع کند و اگر دکان تازه ای زده شود همه سعی میکنند که آن را به هر نحوی از دور خارج کنند. پس دین و مذهب فقط منبع قدرت و کسب و درآمد و بعضا بقای بعضیها است ولی هیچ کدام از آنها با اصل تعریفی که از دین و مذهب میشود پیش نمی روند چون اگر غیر از این بود الان وضعیت دنیا به این صورت نبود نه جنگی بود ، نه فقری ،  نه کاخی و نه کوخی. پس هیچکس نمی تواند ادعایی داشته باشد.

الان  فرقه مجاهدین هم مستثنا از این قاعده نیستند و در درون هیچ فرقی با اسلام گرایان افراطی ندارند ولی در ظاهر و تبلیغات بیرونی سعی می کنند خود را مدره جلوه داده و  اسلامی را معرفی بکنند که در دنیا تک بوده و باب میل غربیها باشد.

البته سران فرقه مجاهدین خیلی زیرک و باهوش هستند یعنی جایی که ببینند مثلا گروههایی مثل القاعده ویا داعش و… در دنیا زیر ضرب و ذره بین هستند سعی می کنند شعارهایی بدهند که بر خلاف شعارهای آنها باشد که همانطور که گفتم خود را مدره نشان بدهند ولی در درون تشکیلاتشان با نیروهایشان  چنان با خشونت رفتار می کردند که انگار همان شعار دهندگان آزادی و دموکراسی نبودند.

مسعود رجوی

در سال ۷۴ در جریان یکسری نشست های موسوم به موسسان دوم رجوی اعلام کرد “اگر روزی پیروز شدیم که هیچ، ولی اگر شکست خوردیم باید تک به تک به سراغ بریده ها و جدا شده های سازمان بروید و با دست خالی هم که شده آنها را کشته و از بین ببرید”!!

و این دستور آیا همان ترویج خشونت نیست؟ پس چگونه مریم رجوی بیانیه ده ماده ای صادر میکند و دم از عدالت و سیستم قضایی مستقل… میزند!! در حالیکه تا عمق وجود به خشونت اعتقاد دارند. البته این توضیح را هم بدهم کسی که برای رسیدن به هدف (مثل رجوی) که در واقع برای رسیدن به قدرت به مبارزه مسلحانه روی می آورد مطمئنا تا عمق وجود به خشونت اعتقاد دارد. پس وقتی منطق در کار نباشد جای آنرا خشونت می گیرد و فرقه هم بخاطر عدم پذیرش انتقاد از طرف نیروهایی که به آن باور داشتند ولی در طی گذر زمان به این نتیجه رسیدند که درون و بیرون فرقه با هم متفاوت است. فرقه دیگر نمی توانست جواب این سوالات را بدهد و مجبور به استفاده از تهدیدها و الفاظی رکیک و پرونده سازی برای نیروهای جدا شده، شده است.

ادامه دارد…

لینک های مرتبط :

مصاحبه سایت نیم نگاه با آقای سعید باقری (عضو سابق فرقه رجوی) ـ قسمت دوم

نقطه نظرات انتقادی جداشدگان در رابطه با ماهیت فاشیستی و خط مشی تروریستی فرقه ستیزه جوی مجاهدین ـ قسمت هفتم

مصاحبه سایت نیم نگاه با آقای سعید باقری (عضو سابق فرقه رجوی) ـ قسمت اول

مصاحبه تلویزیون TemA آلبانی با دو نفر از جداشدگان فرقه رجوی در تیرانا

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

مصحابه ایسنا با مولوی عبدالحمید

مولوی عبدالحمید پیشوای مذهبی اهل تسنن در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا: به آینده امیدواریم

Saturday, November 11, 2017 گفت‌وگو از صدف صمیمی و لیلا چرمچیان “به حمدالله آزادی موجود …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *