268 بازدید
مجاهدین خلق

دنیای تاریک و سیاه مجاهدین ـ شیوه های ماکیاولیستی جذب نیرو در داخل کشور ـ قسمت بیست و شش

منبع: سایت نیم نگاه

خاطرات منصور تنهایی (عضو سابق ارتش آزادیبخش و مجاهدین خلق)

شیوه های ماکیاولیستی جذب نیرو در داخل کشور

 سازمان در جذب و فریب اقشار مختلف اجتماعی ایران شگرد های فریبکارانه ای را به کار می برد. اصولا سران سازمان در فریب افراد برای کشاندن آنان به قرارگاه اشرف به هیچگونه معیار اخلاقی و انسانی پایبند نبودند. متناسب با وضعیت افراد در داخل کشور با آنان برخورد می کردند. سر پل های مجاهدین در واقع نقش های متفاوتی را بازی می کردند تا به هر نحو و طریقی جذب نیرو کنند. به عبارتی دقیق تر سازمان نفراتی را به داخل کشور می فرستاد که بتوانند همه نوع نقش بازی کنند. برای مثال سراغ یک دزد حرفه ای می رفتند و با او طوری برخورد می کردند که گویا در عراق پول در خیابانها جاری است و او باید آن را جمع کند. یا سراغ قاچاقچی ها می رفتند و یا سراغ معتادین و بدین ترتیب رابطین تشکیلات رجوی نقش های متفاوتی را بازی می کردند. در برخورد با یک معتاد به او می گفتند در عراق همه نوع مواد وجود دارد و به آسانی و ارزانی در دسترس همگان است و از او می خواستند تا مقداری پول تهیه کند و با آشناهای آنان به طور قاچاقی به عراق برود و ضمن کار به کشیدن مواد نیز ادامه دهد. در رابطه با افراد بیکار نیز می گفتند اردوگاهی مخصوص ایرانیان است که به افراد بیکار ایرانی امکان کار و زندگی فراهم می کند و بدینگونه جوانان بیکار داخل کشور را با ترسیم چشم اندازی خیالی و رویایی فریب داده و به قرارگاه اشرف می کشاندند که داستان خروج از اسارتگاه اشرف خود حکایتی تلخ و تقریبا محال بود.

مجاهدین

 جلوگیری از جریان آزاد اطلاع رسانی

مسئولین سازمان علیرغم سر دادن شعار آزادی انسان و برقراری دموکراسی ، نه تنها در رفتار تشکیلاتی و سازمانی ، خود را ملزم به پایبندی برای تحقق شعارهایی که مطرح می کردند ، نمی دانستند بلکه از دادن کوچکترین فرصت و ایجاد زمینه به نیروهای مستقر در قرارگاه اشرف برای اطلاع یافتن از اخبار شبکه های رادیوئی و تلویزیونی کشورهای مختلف و یا امکان مطالعه روزنامه ها و نشریات غیر سازمانی خودداری می کردند که نتیجه آن عقب ماندگی فکری ، فرهنگی و سیاسی نیروها و نداشتن کوچکترین اطلاع و آگاهی از تحولات پر شتاب دنیای معاصر بود.

 تنها امکان خبرگیری برای نفرات در قرارگاه اشرف ، نشریه ایران زمین وابسته به سازمان بود که در خارج از عراق چاپ می شد و به دست ما می رسید. وقتی که نشریه ایران زمین تعطیل شد ما هیچگونه خبر و یا اطلاعی خارج از قرارگاه اشرف نداشتیم. منبع خبر در داخل قرارگاه بود. مسئولین سازمان برای ما بولتن خبری چاپ می کردند که از چند صفحه تشکیل شده بود و اکثر خبرها هم مربوط به سازمان و فعالیتهای آن بود و یکی دو صفحه هم به چند خبر خارجی از جمله فلسطین و لبنان مربوط می شد.

قرارگاه اشرف

در قرارگاه کسی اجازه نداشت حتی رادیو داشته باشد. در ساعات بخصوصی در مواقع بیکاری و استراحت سیمای مقاومت وابسته به سازمان برای نفرات پخش می شد. در روزهای خاصی نیز اخبار CNN که در رابطه با رویدادهای مرتبط با عراق و نیروهای امریکائی حاضر در عراق بود به شکلی کاملا سانسور شده به وسیله مسئولین قرارگاه به مدت پانزده دقیقه پخش می گردید. در رابطه با اخبار ورزشی کشورهای مختلف نیز برای مثال فوتبال جام جهانی را ابتدا مسئولین قرارگاه اشرف تماشا می کردند و بعد از گزینش ، قسمتهائی از آن را اجازه داشتیم تماشا کنیم و از پخش زنده و مستقیم فوتبال جام جهانی  برای افراد در قرارگاه خودداری می کردند. بیاد دارم فوتبال ایران و آمریکا را زنده پخش کردند که به دلیل تبلیغاتی بود که سازمان در آن موقع در فرانسه راه انداخته بود و قصد داشتند به ما القاء کنند سازمان در کشورهای اروپائی هواداران زیادی دارد و به نوعی از این موضوع بهره برداری تبلیغاتی کنند. در ساعت ده شب روزهای پنجشنبه فیلم سینمائی سانسور شده برای افراد پخش می شد. فیلمها را به حدی سانسور می کردند که نظم داستانی و پیوستگی مضمونی آن از بین می رفت در نتیجه نفرات فیلم های کاملا مثله شده را تماشا می کردند. گهگاه در مواقع بیکاری و یا هنگام خوردن نهار و شام کنسرت های مرضیه را گوش می دادیم. در واقع تنها موسیقی و موزیکی که ما می شنیدیم ترانه های تکراری مرضیه بود.

باید اعتراف کنم طی سالهای طولانی که در قرارگاه اشرف بسر بردم من و سایر افراد تشکیلات در حسرت شنیدن موسیقی متنوع و جذاب ایرانی و ملل مختلف جهان و سبک های گوناگون موسیقی که از آن محروم مانده بودیم شدیدا در رنج و عذاب بسر می بردیم  ولی کاری از دستمان ساخته نبود.

ادامه دارد…

تنظیم از آرش رضایی

لینک های مرتبط :

دنیای تاریک و سیاه مجاهدین ـ سلب آزادیهای فردی در تشکیلات رجوی ـ قسمت بیست و پنج

خاطرات آقای کریم غلامی (عضو سابق ارتش آزادیبخش و مجاهدین ـ ساکن آلمان) ـ سرکوب درون تشکیلاتی در نشست های دیگ و طعمه ـ قسمت بیست و پنج

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

کریم غلامی عضو سابق مجاهدین خلق

خاطرات آقای کریم غلامی (عضو سابق ارتش آزادیبخش و مجاهدین ـ ساکن آلمان) ـ خلع سلاح مجاهدین و آغاز تنافض های ذهنی کادرهای تشکیلاتی ـ قسمت بیست و نهم

خاطرات کریم غلامی ـ قسمت بیست و نهم بعد از امضای قرارداد آتش بس مابین …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *