315 بازدید
به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن

به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن

خانم ماه منیر ایرانپور، خواهر (محمد رضا و احمد رضا ایرانپور تحت اسارت فرقه ستیزه جوی رجوی در آلبانی)

ساکن شیراز، دبیر آموزش و پرورش و دانشجوی دوره دکترای فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران

۱۸ اسفند ماه ۱۳۹۵

ارسال به سایت نیم نگاه

به‌ نام خدا

به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن

 امروزه در جهان هشتم مارس، روز جهانی زن در بسیاری از کشورها گرامی داشته می‌شود. در این روز زنان جهان از هر نژاد و با هر عقیده و گرایش فکری، بیاد پیروزی‌ها و دستاوردهایشان این روز را گرامی می دارند. در واقع، این روز فرصتی است برای مرور تلاش‌ها‌ی صورت گرفته و نیز توجه به حرکت‌های پیش رو و گشودن مسیرهایی تازه در جهت شکوفایی استعدادها و فرصت‌هایی که در انتظار زنان پیشرو نسل آینده است.

در سال‌های اخیر و با توسعه‌ی جنبشهای اجتماعی از یک سو و نیز توسعه‌ی روابط اجتماعیِ فرامرزی و مشخصاً توسعه‌ی شبکه‌های اجتماعیِ مجازی، فعالیت‌های زنان نیز توسعه یافته و زنان در سراسر عالم به‌دنبال استیفای حقوق خود می‌باشند.

international Women's Day

با این وجود زنان، به‌ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته‌ی عالم هنوز راه زیادی برای نیل به مقصود در پیش دارند. در این بین در گروه‌ها و فرقه‌ها و بویژه فرقه‌های تروریستی حقوق زنان بیش از هرجای دیگر پایمال و بدیهی‌ترین حقوق انسانی آنها نادیده گرفته می‌شود.

درین نوشتار از این منظر به جایگاه زنان در فرقه‌ی خشونت‌ طلب و اهریمنی رجوی‌ها پرداخته می‌شود.

هم‌اکنون تعداد زیادی از زنان در این گروه‌ تروریستی‌ تحت شرایط ضد حقوق بشری و در وضعیتی غیرانسانی و تحت فشار نگهداشته می‌شوند. این زنان در مناسبات فرقه‌ای بسیار آسیب‌پذیر تر از مردان هستند.

کلیه‌ی افرادی که تحت اسارت فیزیکی و روانی فرقه هستند و از جمله زنان با شیوه‌ها و تکنیک‌های روانی مورد شستشوی مغزی قرار می‌گیرند زنان در درون فرقه به اجبار یا مجرد مانده‌اند و یا باز به اجبار از شوهرانشان طلاق گرفته‌ و کاملاً تنها زندگی می‌کنند. این  تنهاییِ تحمیلی خواست فرقه است که با تلقین و مغزشویی از آنها خواسته شده است که خود را وقف فرقه و خواست‌های غیرانسانی و غیر اخلاقی رهبر خودشیفته ی فرقه کنند.

انقلاب ایدئولوژیک

همانطور که اشاره شد درین فرقه‌ی دوزخی  ازدواج ممنوع است. در واقع زنان گرفتار در تارهای عنکبوتی رهبر خوشیفته‌ی فرقه حق ازدواج ندارند و تجرد از ضروریات فرقه می‌باشد. رهبر فرقه مسعود رجویِ ملعون بر این باور است که عشق زنان به همسر و فرزند سبب دوری ایشان از رهبر و مانع انجام وظائف و مسئولیت‌های فرقه‌ای است.

در این فرقه‌ی شیطانی عشق تنها نسبت به رهبری باید تجلی یابد و زنان موظفند تنها به رهبر فرقه عشق بورزند و این نوعی ازخودگذشتگی و فداکاری تلقی می‌شود. ممنوعیت ازدواج و نیز طلاق‌های اجباری بر خلاف بند ج ماده پنجم میثاق بین‌المللی حذف تمام اشکال تبعیض‌نژادی است که در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۵ تصویب شده است. بر اساس این قانون حق ازدواج و انتخاب همسر از حقوق بنیادی هر زن محسوب می‌شود که عملا در فرقه‌ی رجوی‌ نادیده گرفته شده است. در ماده بیست و سوم از بند دوم کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد نیز حق ازدواج و تشکیل خانواده برای مردان و زنان تصریح گردیده است. تشکیل خانواده و ازدواج از جمله حقوق اولیه و بنیادین هر فرد است. این حق مانند حقوق اولیه دیگر مانند حق اشتغال آزاد و حق انتخاب محل زندگی سلب نشدنی است، اما زنان درفرقه‌ی منحوس رجوی‌ها از این حق اساسی محرومند.

فرقه رجوی

این فرقه‌ی خشونت‌طلب در شعارهای پوشالی و دهن‌پرکن خود همواره مدعی تساوی حقوق زن و مرد است، اما چنانچه گفته شد، زنان در این فرقه از ساده‌ترین حقوق خود محرومند. خودخواهی رهبران فرقه به همین‌جا ختم نمی‌شود و این موجودات پلید به ممنوعیت ازدواج زنان و مردان قناعت نکرده‌ و برای نابودی احساسات و عواطف مادرانه و با ترس از اینکه زنان در پی رهایی و آزادی خود بخواهند لذت مادر بودن را بچشند در اقدامی غیرانسانی سناریوی خوفناک ضد بشری عقیم کردن زنان را پیاده ساختند و به شهادت زنان جداشده از فرقه جمع کثیری از زنان را مورد عمل جراحی قرار داده و عقیم ساخته‌اند.

این رفتار غیراخلاقی و ضد بشری در حالی در فرقه‌ی منافقین صورت گرفته است که برخلاف قوانین مصوب بین‌المللی است. در این راستا ماده شانزدهم از بند «ه» کنوانسیون حذف کلیه‌ی اشکال تبعیض علیه زنان صراحتاً، داشتن حقوق برابر جهت تصمیم‌گیری آزادانه در زمینه‌ی تعداد فرزندان و نیز فاصله زمان بارداری ها و دستیابی به اطلاعات، آموزش و وسائلی که زنان را قادر می کند که این قوانین را اجرا نمایند، مورد تأکید قرار داده است.

عقیم کردن اجباری زنان از طریق یرداشتن رحم ایشان براساس قوانین ظالمانه‌ی فرقه‌ای زنانی را که مایل به مادر شدن هستند دچار نقص عضو مادام‌العمر و غیرقابل درمان می‌کند و این در حالی است که قوانین حقوق بشری بر سلامت جسمی و روحی زنان تأکید ویژه دارند. در این راستا می‌توان به بند یکم از ماده‌ی دوازده میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل متحد اشاره کرد. این قانون دولت‌ها را ملزم نموده که حق افرد را برای برخورداری از بالاترین وضعیت سلامت جسمی و روحی، به رسمیت بشناسند.

فرقه‌ منافقین

فرقه‌ی اهریمنی رجوی علاوه بر ترورها و کشتارهایی که در طول سه دهه‌ی گذشته در کشور ایران انجام داده و نیز همکاری با رژیم متجاوز صدام در تجاوز به خاک ایران که به طور مستقیم و غیرمستقیم  مسئولیت کشته‌ شدن جمع کثیری از ایرانیان را در جنگ متوجه فرقه می سازد؛ در اقدام به منع ازدواج و نیز عقیم کردن زنان، در واقع مسبب مقطوع‌النسل کردنِ گروهی از انسان‌های اسیر در فرقه برخلاف قوانین بین‌المللی که مصداق بارز نسل کشی است، می باشد.

زنان بی‌پشت و پناه در این فرقه‌ی اهریمنی رنج‌های مضاعف دیگری را نیز متحمل شده‌اند که از جمله می‌توان به سوء استفاده‌ ی جنس رهبر اهریمن‌خوی این فرقه، ضحاک ماردوش مسعود رجوی ملعون، اشاره کرد که در اقدامی متهورانه توسط زنان جداشده فاش و برملا گردید. این رفتار ددمنشانه و سبعانه‌ی مسعود رجوی ملعون بر خلاف قوانین مُصَرَّح بین ال‌مللی است؛ چنانکه در بندهای الف و ب از ماده‌ دوم اعلامیه‌ی حذف خشونت علیه زنان، انواع خشونت جسمی، جنسی و روانی که درجامعه بر زنان اعمال می‌گردد؛ از جمله تجاوز، سوء استفاده‌ و آزار جنسی، قاچاق زنان و تن‌فروشی اجباری آنان و نیز ارعاب آنها در محیط کار، از مصادیق بارز خشونت علیه زنان بر شمرده شده است.

از جمله ظلم‌های نابخشودنی که در فرقه‌ی اهریمنی رجوی‌ بر زنان رفته که برخلاف قوانین معتبر حقوق بشری و بین‌المللی که حضانت کودکان را برای والدین و به ویژه مادران حقی طبیعی تلقی می کند؛ جدایی فرزندان خردسال از مادران و اعزام ایشان به کشورهای اروپایی تحت عنوان یکی از بندهای انقلاب ایدئولوژیک در فرقه می‌باشد که علاوه بر مادران برای فرزندان نیز لطمات فراوانی در پی داشته است.

 

فرقه رجوی

 

 این فرقه‌ی دجال و سران حیوان صفتش به‌ویژه در سال‌های اخیر برای پاک کردن لکه ننگ عنوان تروریست از دامن کثیف و آلوده‌اشان اقدام به برگزاری مراسم مضحک در کشورهای اروپایی و گرفتن ژست‌های مردم فریبِ دفاع از حقوق بشر و حقوق زنان گرفته است و تلاش کرده با ادعاهای دروغین از تساوی حقوق زن و مرد دَم بزند. این در حالی است که افشاگری های جداشدگان اعم از زن و مرد گواه براین است که به بهانه‌ی تساوی حقوق زن و مرد در مناسبات شیطانی درون این فرقه چه ظلم‌ها که به‌ویژه بر زنان نرفته است. از جمله می‌توان به اعمال شکنجه‌های گوناگون نسبت به زنان مخالف و سر به نیست کردن آنها به عناوین مختلف اشاره نمود. 

اکنون زمان آن فرا رسیده که رهبران پلید این قرقه‌ی دجال بدانند زمانه‌ی پنهان‌کاری گذشته و با برگزاری این مراسم‌های مسخره نمی‌توانند انسان‌های آزاده‌ی عالم را بفریبند.

اکنون با اخراج خفت‌بار فرقه از عراق و استقرارش در پایتخت کشور آلبانی گرفتاران در فرقه را نمی‌توانند مانند عراق در محیطی بسته نگهدارند و دیر و دور نیست که فرزندان ما بر ترس‌های خود غلبه نموده و رها و آزاد بندهای اسارت فرقه را پاره کنند و شاهد آزادی را در آغوش کشند.

اکنون زمان آن فرا رسیده که مجامع حقوق بشری بخود آمده و در دفاع از حقوق زنانی که طی چند دهه مورد ظلم و آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، نسبت به استیفای حقوق ایشان اقدام نمایند.

با آرزوی رهایی هرچه زودتر تمام اسیران ذهنی فرقه‌ی دجال رجوی.

لینک های مرتبط :

پارادوکس با خود حقیقی (نامه ی ماه منیر ایران پور به مریم رجوی)

احمد جوانم سی و یک سالگیت مبارک … دلنوشته ای از خانم ماه منیر ایران پور

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

مجاهدین خلق و MEK

مریم رجوی در پاریس چه مناسبتی را جشن گرفت؟ (نامه ای به امانوئل ماکرون)

تهران، ششم ژوئیه ۲۰۱۷ جمعی از خانواده ها و جداشدگان فرقه رجوی نامه خانواده های …

۲ دیدگاه

  1. لطفا در مقاله ی بنده عنوان را سریع اصلاح کنید. بکار بردن عنوان دکتر برای کسی که هنوز از تزش دفاع نکرده برخلاف اخلاق حرفه ای است.
    بنویسید دانشجوی دکترا. هرچند من واقعا ترجیح میدهم هیچ عنوان علمی قید نشود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *