58 بازدید
تفاوتهای مهم ترورهای مجاهدین خلق، پیش و پس از انقلاب / قسمت دوم

تفاوتهای مهم ترورهای مجاهدین خلق، پیش و پس از انقلاب اسلامی / قسمت دوم

لینک قسمت اول 

 ** اقدامات تروریستی مجاهدین خلق پس از انقلاب اسلامی

ورود مجاهدین به فاز مسلحانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به صورت تدریجی و با زمینه سازی یک ساله برای افکار عمومی صورت گرفت؛ سازمان طی یک سال جنگ روانی طراحی شده، قصد داشت وانمود کند این نظام است که سازمان را وادار به نبرد مسلحانه کرده است.
مسعود رجوی رهبر عقیدتی مجاهدین همچنین تلاش می کرد مطالبه حرکت های قهرآمیز را به گردن بدنه سازمان انداخته و آن را حاصل برخوردهای نظام و نیروهای انقلابی با عوامل مجاهدین نشان دهد.

سعید شاهسوندی مجاهدین خلق

هرچند بسیاری از هواداران و حتی برخی از نیروهای رده بالای مجاهدین مخالف برخورد مسلحانه بودند، اما مسعود رجوی برای آماده سازی هواداران خود، آنها را پله پله به سمت درگیری و حرکت های قهرآمیز سوق می داد، تا نیروها خود به این نتیجه برسند که نیاز به مبارزه مسلحانه وجود دارد.
رجوی چنان به درستی مسیری که برای سازمان ترسیم کرده بود، پافشاری می کرد که حتی برای سرنگونی جمهوری اسلامی یک جدول زمان‌بندی شده ارایه کرده بود.
او مرحله اول فاز نظامی را که از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ شروع شد و تا تابستان ۱۳۶۱ طول کشید، مرحله بی آینده کردن نظام نامید؛ سازمان در این مرحله قصد داشت با هدف قرار دادن مسئولین نظام و حتی مردم عادی ثبات و آینده نظام را از بین ببرد.

محمد حسین سبحانی مجاهدین خلق

فاجعه انفجار در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیرماه ۱۳۶۰ که بزرگترین عملیات تروریستی علیه مسئولین جمهوری اسلامی ایران محسوب می شد، نمونه ای از اقدامات سازمان در سال ۱۳۶۰ بود؛ این حادثه که در دفتر حزب جمهوری اسلامی صورت گرفت، موجب شهادت آیت الله دکتر بهشتی و بیش از هفتاد نفر از مسئولین موثر نظام (دهها نفر از وزرا، نمایندگان مجلس، معاونان وزرا و دیگر اعضای حزب جمهوری اسلامی) شد.
‘محمد رضا کلاهی صمدی’ نفوذی و عامل سازمان مجاهدین عامل اصلی بمب گذاری در حزب جمهوری اسلامی است، هرچند در اعلام های اولیه نام این فرد وجود نداشت.
کلاهی صمدی در عین حالی که تکنسین برق بود و کارهای فنی حزب جمهوری اسلامی را هم به عهده داشت، مسئول برگزاری جلسات این حزب هم بود و کارت های دعوت مدعوین را تنظیم و به آنها ارسال می کرد.

محمدرضا کلاهی
این عنصر نفوذی مجاهدین توانسته بود خودش را در میان نیروهای انقلابی حزب جمهوری اسلامی جا بیندازد و خود را یک نیروی مومن، معتقد و انقلابی معرفی کند. کلاهی پس از فاجعه هفتم تیر ۱۳۶۰ با کمک همقطارانش مخفیانه از کشور گریخت.
سازمان مجاهدین به دلیل ابعاد و آثار گسترده داخلی و بین المللی در ابتدا به صورت علنی مسئولیت انفجار حزب جمهوری اسلامی را نپذیرفت، اما مسعود رجوی سرکرده مجاهدین و موسی خیابانی قائم مقام او از این حادثه به عنوان ضربه مهلک یاد کردند.
در اسناد و نوارهای به دست آمده از سرویس اطلاعاتی حزب بعث عراق پس از سقوط صدام، اعترافات فوق سری مسعود رجوی و دیگر عوامل سازمان مجاهدین در پذیرش مسئولیت انجام این انفجار به طور دقیق دیده می شود.

مسعود کشمیری

در بعد از ظهر هشتم شهریور ۱۳۶۰ انفجار یک بمب قوی که توسط مسعود کشمیری عامل نفوذی سازمان مجاهدین به ساختمان مرکزی نخست وزیری آورده شده بود، باعث شهادت محمد علی رجایی رییس جمهور و محمد جواد باهنر نخست وزیر و همچنین بعد از مدتی مجروحیت شدید، سبب شهادت رئیس شهربانی وقت شد.

ترور مسئولان تاثیرگذار نظام همچنان ادامه داشت؛ غیر از شخصیت های سیاسی، سازمان مجاهدین به ترور شخصیت های برجسته مذهبی نظام نیز اقدام کرد؛ آیت الله سید اسدالله مدنی، آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبایی، آیت الله سید عبدالحسین دستغیب، آیت الله محمد صدوقی و آیت الله اشرفی اصفهانی از روحانیون نزدیک به امام خمینی (ره) رهبر کبیر انقلاب اسلامی بودند که همگی آنها در محراب مسجد به شهادت رسیدند و به شهدای محراب معروف شدند.
در یک مورد از جنایت های تروریستی سازمان مجاهدین در سال ۶۱ که ایام جنگ تحمیلی به شمار می رفت، آن ها برای مختل کردن سیستم مخابرات، یک کامیون حامل ۴۰۰ کیلوگرم TNT را در میدان امام خمینی (ره) تهران در مقابل مخابرات منفجر کردند که در اثر این انفجار حفره عظیمی ایجاد شد و بیش از ۶۰ نفر از مردم عادی که از این محل عبور و مرور می کردند به شهادت رسیدند.
اگر چه سازمان مجاهدین هیچگاه به هدف خود یعنی از بین بردن نظام جمهوری اسلامی از طریق حذف فیزیکی مردم و مسئولان سیاسی و مذهبی نرسید، اما توانست ضربات جبران ناپذیری بر پیکر نظام وارد کند و شخصیت های تاثیرگذار زیادی را از آن بگیرد.
در حالی که ایران اسلامی در مرزهای خود مشغول مقابله با تجاوز ارتش صدام بود، در داخل کشور نیز شاهد عملیات تروریستی با رنگ و بوی سیاسی در راستای اهداف استکبار جهانی بود.
البته ترورهای مجاهدین خلق در دهه هفتاد نیز ادامه داشت و افراد به نامی همچون سپهبد علی صیاد شیرازی در سال ۱۳۷۸ و اسدالله لاجوردی در سال۱۳۷۷ در تهران توسط عناصر این گروهک تروریستی به شهادت رسیدند.

موسسه آمریکایی رند و مجاهدین خلق

در مجموع سازمان تروریستی مجاهدین خلق، پیش و پس از انقلاب اسلامی ۱۷ هزار نفر از مردم ایران و حدود ۲۰۰ نفر از مسئولان جمهوری اسلامی را ترور کرده اند.

 

 

مصاحبه با ابراهیم خدابنده از اعضای جدا شده فرقه مجاهدین خلق _ قسمت اول

 

صدای شکستن تشکیلات، به بهانه سالگرد انفجار تروریستی محل حزب جمهوری در تیرماه سال ۶۰

 

هشت شهریور؛ روز مبارزه با تروریسم – آغاز هفته دولت

 

 

لینک کوتاه: http://www.nimnegah.org/farsi/?p=39236

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

ايران: ناتواني اروپا در برابر تحريم هاي آمريکا

ایران: ناتوانی اروپا در برابر تحریم های آمریکا

ایران: ناتوانی اروپا در برابر تحریم های آمریکا مقاله ای از: Julien Pélissier – دانش‌آموخته …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *