هنر و سینما
304 بازدید
حمله به آزادی بیان

حمله به آزادی بیان

Tuesday, January 23, 2018

احترام به آزادی بیان، نخستین قدمی است که غالبا در جهت دموکراسی برداشته می شود. آزادی بیان از مطالبات مشترک لیبرالیسم سیاسی و جمهوری خواهی بوده و از شالوده های آزادی وجدان است که رودررو با جزمیت و دگم قرار می گیرد. این دگم می تواند پادشاهی مطلقه (اهانت به مقام شامخ سلطنت) یا مذهب (گناه تکفیر و بی حرمتی) باشد. بو مارشه [نویسنده بنام قرن هیجدهم فرانسه.م] به طنز از زبان فیگارو می گوید « تا زمانی که من در نوشته هایم نه از اقتدار، نه از کیش، نه از سیاست، نه از اخلاق، نه از صاحب منصبان، نه از صاحبان مال، نه از اپرا، نه از هرنمایش دیگر، نه از فردی که به چیزی احساس تعلق کند، صحبت نکنم. می توانم هر چه می خواهم آزادانه منتشر کنم، البته با اعمال دو یا سه سانسور».

آزادی مطبوعات

انقلاب های انگلستان و فرانسه در قرون هفدهم و هجدهم، از جمله انقلاب هائی بودند که نقطه بارزشان شناسائی حق آزادی بیان بود. بدین ترتیب، این انقلاب ها به بخشی از طرح عصر روشنائی، جامه عمل پوشاندند. همه قوانین ملی و بین المللی ای که از حقوق اشخاص حفاظت می کنند، برای این آزادی جایگاه ویژه ای قائل شده اند: از قانون انگلیسی Bill of Rights در سال ١۶٨٩ (آزادی بیان و مباحثه در پارلمان، حق جمع آوری طومار) تا اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد در سال ١٩۴٨ و نیز منشور افریقائی حقوق بشر و خلق ها مصوبه ١٩٨١. بسیار گویا است که در میان نخستین آزادی هائی که رژیم های خودکامه حذف می کنند، عمدتا از طریق کنترل مطبوعات و هنر، آزادی بیان قرار دارد.

دموکراسی

اگرچه اصل آزادی بیان مورد شناسائی وحفاظت قرار داشته، ولی حدود و ثغور آن همیشه مورد بحث و مشاجره بوده است. تنها ایالات متحده حدودی برای آن قائل نیست. اولین ماده اصلاحی قانون اساسی آمریکا بسیار روشن است. «کنگره هیچ قانونی برای محدودساختن آزادی بیان یا آزادی مطبوعات نخواهد گذراند.» حتی دیوان عالی دائما لوایحی را که قصد حفاظت از کاربران صغیر اینترنت دارد، رد می کند. از آن جائی که زمینه عمل آزادی در چارچوب قوانینی است که برای حفظ منافع عمومی وضع شده اند، آزادی مطلق وجود ندارد. در این راستا در فرانسه، انتشارات ویژه نسل جوان در چارچوب قانونی مصوبه ١٩۴٩ از نظام خاصی تبعیت می کند که ارائه هر مطلبی که مشوق تبهکاری، پستی یا دزدی باشد را ممنوع ساخته است. با وجود این، چنین محدودیت هائی که همواره مهار شده اند، در حال ناپدیدی است ، از جمله در اثر روش های قضائی دیوان اروپائی حقوق بشر. در سال ٢٠٠١، این دادگاه بخشنامه شماره ١٩٣٩ که به وزیر کشور فرانسه قدرتی گسترده جهت ممنوع ساختن انتشارات خارجی میداد را محکوم کرد.

احزاب راست افراطی اروپا و آمریکا

در دوران اخیر مباحثات مربوط به چگونگی استفاده از آزادی بیان ، دوباره زنده شده است. فراتر از توسعه فنون و تکنولوژی های جدید، عوامل سیاسی نیز در آن نقش دارند. قوانین مربوط به مبارزه با تروریسم (از جمله پاتریوت اکت Patriote Actدر ایالات متحده) جرم های مبهمی پیش بینی کرده که قدرت کنترل دولت را تحکیم می بخشد. علاوه بر این، ظهور احزاب راست افراطی موجب شد تا مجازات هائی برای بیان برخی مطالب نظیر نفی نسل کشی یهودیان در نظر گرفته شود. برخی، که در مورد بازگشت آن چه «حقایق رسمی» تلقی میشوند، هشدار می دهند، « فراخوانی به امضای نوزده تاریخ دان در مورد آزادی تاریخ بر ضد هر قانون مربوط به حافظه [تاریخی]» را مطرح ساخته اند. آیا لزوم مبارزه با نژادپرستی باید از مجرای اتخاذ تصمیمات قضائی به منظور محدودیت حق بیان بگذرد؟

تاکیدات جدید مذهبی نیز به نوبه خود، بنای آزادی بیان را متزلزل کرده است. مومنان همه ادیان اقدام به ممنوع ساختن فیلم ها (آخرین وسوسه مسیح ساخته مارتین اسکورسیزی)، کتاب (شورای روحانی عاشق اثر اسکار پانیتزا) می کنند. برخی از روشنفکران به ویژه در مورد اسلام معتقدند که این یورش ها بیش از این که مذاهب را مد نظر داشته باشد، خود جامعه های مربوطه را هدف گرفته است. برخی دیگر، در ضمن تایید این مشکل، بازگشت قوانین مربوط به گناه تکفیر یا فعال ساختن مجدد آن و نیز اراده تسلط مذهب بر فضای اجتماعی را تقبیح می کنند.

جزمیت و دگم

این مباحثات هنگامی مطرح می شوند که اندیشه و نمایندگی سیاسی دچار بحران است. بحرانی که تایید مصلحت عمومی بر پایه حقوقی که مورد قبول همگان باشد، را مورد تردید قرار می دهد. آنیس کالامار که انجمن ماده ١٩ را اداره می کند ( ماده DUDH برای حفاظت از حق بیان) از مفهوم مطلق این آزادی دفاع می کند. از نگاه او، هر محدودیتی، حتی همراه با حسن نظر، پیش از همه به سود قدرت های موجود تمام می شود.

لینک های مرتبط :

تاملاتی بر انقلاب اکتبر روسیه … دیپلماسی، نگرش ایدئولوژیک یا واقع گرایی

شورای روابط خارجی امریکا (CFR) یا دولت در سایه

 

 

       

لینک کوتاه: http://www.nimnegah.org/farsi/?p=31537

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

تحقق پیش بینی مارکس، واقعيت يکي از اساسي ترين تناقضات سرمايه داري و همچنين يکي از موتور هاي آن، « روند نزولي نرخ سود»

تحقق پیش بینی مارکس، واقعیت یکی از اساسی ترین تناقضات سرمایه داری و همچنین یکی از موتور های آن، « روند نزولی نرخ سود»

Sunday, March 11, 2018 هشدار اقتصاددانان لیبرال یکی از اقتصاددانان لیبرال چنین توضیح می دهد …

۲ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *