هنر و سینما
8,499 بازدید
فرقه رجوی

نامه خانم ماه منیر ایران پور خواهر (محمدرضا و احمدرضا ایران پور تحت اسارت فرقه رجوی در لیبرتی، عراق) به کمیسر عالی امورپناهندگان سازمان ملل مستقر در بغداد

نامه خانم ماه منیر ایران پور خواهر به کمیسرعالی امورپناهندگان سازمان ملل مستقر در بغداد

ایران شیراز

ارسال به سایت نیم نگاه

کمیسرعالی امور پناهندگان  سازمان ملل  مستقر در بغداد

سلام

آقای رئیس این درخواستی ملتمسانه است  از سوی اینجانب ماه‌منیر ایران‌پور ساکن ایران در خصوص برادرانم برادرانم احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور  که در دی ماه سال ۱۳۸۱ (دسامبر ۲۰۰۲) بقصد ساختن آینده‌ای روشن‌تر کشورمان را ترک و به ترکیه رفتند تا از آنجا عازم کانادا یا یکی از کشورهای اروپایی بشوند اما متأسفانه توسط عوامل  MKOصید و فریب خورده و به کشور عراق و کمپ اشرف برده شدند. ما تا مدت‌ها از سرنوشت ایشان بی‌اطلاع بودیم تا اینکه از طریق افرادی که آن زمان از اشرف گریخته بودند از وضعیت آنها مطلع شدیم و سرانجام در دی‌ ماه ۱۳۸۲ (ژانویه ۲۰۰۴) برای اولین بار به اتفاق تعدادی از خانواده‌های دیگر به عراق و اردوگاه اشرف رفته و آن‌ها را دیدیم. البته اجازه ملاقات خصوصی بما ندادند و همزمان حدود بیست نفر از عوامل MKOبا آنها بودند تا ما نتوانیم بطور خصوصی با ایشان صحبت کنیم. همان زمان عوامل MKOگفتند اگر بدون سایر خانواده‌ها به اشرف بیایید می‌توانید چند شب بمانید. ما در فروردین ۱۳۸۳ (مارچ ۲۰۰۴) به اتفاق تمام اعضا‌ء خانواده و در معیت سه خانواده‌ی دیگر دوباره به اشرف رفتیم اما اینبار افراد MKOنه تنها فرزندانمان را بما نشان ندادند که ما را در دو اتاق حبس و مورد بازجویی قرار دادند. بمدت یک شب بما غذا ندادند درحالی‌که افراد سالخورده و نیز کودکانی با ما بودند و فردای آن روز ما را کتک زدند و از اشرف بیرون کردند. ما هم برای فرمانده‌ی آمریکایی مستقر در آنجا نامه نوشتیم و شکایت کردیم. وقتی هم که به ایران بازگشتیم برای دیده‌بان حقوق بشر نامه نوشتیم و آنچه رخ داده بود را توضیح دادیم و شکایت کردیم. وقتی‌که دیده‌بان حقوق به شکایت ما رسیدگی می‌کرد و  MKOمحکوم شده بود و ما از این جریان اطلاع نداشتیم؛ ایمیلی برای یکی از اعضاء خانواده ارسال شد که ما را برای عید فطر همان سال یعنی آبان ۱۳۸۳ (نوامبر ۲۰۰۴) به اشرف دعوت کردند و گفتند اگر این‌بار تنها و بدون سایر خانواده‌ها به اشرف بیایید اجازه‌ی ملاقات می‌دهیم. ما هم که اطلاع نداشتیم آنها توسط دیده‌بان محکوم و مورد بازخواست قرار گرفته‌اند و غافل از توطئه‌ی آنها به اشرف رفتیم. ما دو شب در اشرف ماندیم آنها با دوربین‌های خودشان از ما و برادرانمان که آنها را آراسته بودند و با کت و شلوار، عکس گرفتند. وقتی ما به ایران مراجعت کردیم با نماینده‌ی دیده‌بان در لندن که فردی بود بنام “درودی” تلفنی صحبت کردیم و پیگیر شکایت قبلی بودیم که این فرد مسئول بما گفت شما دروغ می‌گویید کسی در اشرف شما را کتک نزده شما با برادرانتان آنجا ملاقات داشته‌اید و با آنها در اشرف عکس گرفته‌اید؛ و به این ترتیب ما را فریب دادند و ما را به اشرف دعوت کردند و عکس گرفتند و به عنوان مدرک بر علیه خودمان در پرونده‌ی شکایت‌مان به دیده‌بان حقوق بشر استفاده کردند. اکنون شما قضاوت کنید اینها درغگو و خدعه‌پرداز هستند یا ما خانواده‌ها؟؟؟؟

مریم رجوی

آقای رئیس

MKOبه چه دلیل از دیدار با عزیزمان ممانعت می‌کند در حالیکه ملاقات با اعضاء خانواده از جمله ی حقوق اساسی و از مؤلفه‌های حقوق بشر است. برادرانم اکنون در کمپ لیبرتی که محیط بسیار کوچکی که با سیم‌های خاردار و دیوارهای بتونی محصور است؛ توسط کمیساریا محبوس است و دربند فیزیکی و  نیز فکری فرقه‌ی رجوی است؛ شما اطلاع دارید که هر از چندگاه توسط مخالفان MKOدر عراق مورد شدیدترین حملات موشکی و خمپاره ای قرار می‌گیرد و همواره بیم آن می‌رود که برادرانم آسیب و صدمه ببیند. اکنون سال‌هاست که ما از وضعیت ایشان بیخبریم.

آقای رئیس لازم است موادی از پروتکل‌های الزام‌آور مصوب معاهده حقوقی کمیساریای امورپناهندگان سازمان ملل متحد، مربوط به اینکه پناهندگان حق انتخاب مقصد و حق آموزش و ارتباط با بستگان درجه اولشان را دارند را یادآوری کنم؛ اکنون سوال این است که چرا ما از این حق محروم شده‌ایم و چرا کمیسارا بعنوان حافظ حقوق پناهندگان و ما به عنوان خانواده‌ی ایشان از انجام وظایف خود سرباز می‌زند و در جهت استیفاء حقوق ما تلاش نمی‌کند؟؟؟؟

کمیسر محترم ، من تاکنون به کرات چه با ارسال ایمیل و چه بصورت تماس تلفنی تقاضای ملاقات کرده ام اما هربار پاسخی که از کمیساریا دریافت کرده ام این است که مسئولین MKOاجازه‌ی ملاقات یا مکالمه ‌ی تلفنی نمی‌دهند؛ اکنون سؤال من این است که اصولا” مجموعه ای از افراد که مورد حمایت کمیساریا در مکانی مشخص قرار می گیرند می بایست فرمانبر کمیساریا باشند و پاسخ‌های شما در این رابطه قابل قبول نیست. متأسقانه به‌نظر می‌رسد که به‌جای اعمال قوانین بین‌المللی در خصوص استیفای حقوق پناهندگان و خانواده هایشان در کمپ لیبرتی مدیریتی سلیقه ای و دور از تطابق با مواد معاهده بین المللی سازمان ملل در جریان است که به نفع اسراء محصور در لیبرتی و نیز خانواده‌ها نیست. این حق ماست که با برادرمان ملاقات کنیم و از شما انتظار داریم در جهت محقق کردن این حقوق ما را یاری کنید نه اینکه مانع‌تراشی بنمایید.

در پایان شما را به مطالعه و بازبینی مواد پروتکل‌ها و کنوانسیون‌های حقوق پناهندگان و خانواده آنها مصوب سازمان ملل متحد، دعوت می‌نمایم و چون خود را مشمول این قوانین می‌دانیم تقاضا داریم ترتیب ملاقات حضوری با برادرانم احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور را برای ما فراهم آورید.

ماه ‌منیر ایران‌پور خواهر احمدرضا و محمدرضا ایران‌پور ساکن در کمپ لیبرتی عراق

۱۴ آذر ۱۳۹۴ مطابق با ۵ دسامبر ۲۰۱۵

  آدرس : ایران، شیراز

تلفن تماس: ۰۰۹۸۹۱۷۳۰۳۵۵۸۵

 لینک های مرتبط :

http://www.nimnegah.org/farsi/?p=16334

نامه خانم راحله ایران پور خواهر (محمدرضا و احمدرضا ایران پور تحت اسارت فرقه رجوی در لیبرتی، عراق) به آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد

http://www.nimnegah.org/farsi/?cat=3801

نامه خانواده ها

sazman-mellal-sahamnews1

UN High Commissioner for Refugees in Baghdad

Dear Sir

I, Mahmonir Iranpour, am writing to you about my brothers, Ahmadreza and Mohammadreza Iranpour, who left Iran aiming to reach Turkey and then Canada or one of the European countries in December 2002 hoping to create a better future there. Unfortunately, on their way to Europe, in Turkey, they were caught by People’s Mujahedin of Iran (MKO) and then were taken to Camp Ashraf. For a long time, we were totally unaware of them until we were informed about their condition through those who had managed to flee from Camp Ashraf. Finally, for the first time, in January 2004, we went to Iraq and Camp Ashraf and succeeded in meeting them. However, we were not allowed to visit them privately in such a way that about 20 MKO members accompanied us stopping us from contacting them personally and privately.  Also, they told us that we could stay there for some nights providing no other family members were with us. Afterwards, in March 2004, we revisited Camp Ashraf with three other families. This time, not only didn’t they let us meet our brothers, but they also imprisoned and investigated us. Although a number of children and elderly people were accompanying us, they deprived us of any food for a night and then in the morning they beat and expelled us from Camp Ashraf. Afterwards, we wrote to an American commander, who was there, and sued them for what they did to us. Also, after returning back to Iran, we wrote to Human Rights Watch and complained about what they had done. At the same time when Human Rights Watch was addressing our proceedings and they were condemned, we received an Email inviting us to Camp Ashraf in November 2004 saying that this time we would be allowed to meet them provided that we were alone and no family accompany us. Having been unaware of the situation that they had been investigated by Human Rights Watch for what they had done, we went to Camp Ashraf being incognizant of their conspiracy. We and my brothers, who were dressed up formally, stayed there and were filmed. After returning to Iran, we had a telephone contact with Human Rights Watch representative in London named Doroodi, who told us that we lay and that we both had met our brothers and had taken photographs with them in Camp Ashraf.  They deceived us by taking photos pretending that we had met our brothers using these photos against us in Human Rights Watch proceedings. Now, according to your sound judgment, are they liars and fraudulent or us??

Why were deprived of meeting with our dear ones while it is a basis right and one of the elements of human rights? Our brothers are kept in Camp Liberty which is a very small place surrounded by barbed wire and concrete walls. They are physically and mentally trapped by Rajavi sect. you know that you are sometimes attacked by these people. We fear that our brothers may get hurt and we are for a long time unaware of their condition.  I hereby should remind you of binding protocols approved in United Nations High Commissioner for Refugees committee as regards the fact that refugees are entitled to choose their destination, education, contact with their relatives. Here is the question, why we are deprived of these rights and why this commissioner, as protector of refugees’ and our rights, evade their duty and deprive us of our basic rights?

I have repetitively asked for visiting both through Email or telephone contact. But, every time what I receive says that MKO members don’t allow any chance of visiting our brothers. Here is the question, generally wherever a group of people are under control of a commissioner, they should abide by the commissioner orders. Your responses in this regard are not acceptable. Unfortunately, it seems that instead of employing international regulations as regards defending refugees’ and their families’ rights, the commissioner acts against  United Nations High Commissioner for Refugees committee decisions which is detrimental to those imprisoned in Camp Liberty.  It is our right to meet our brothers and we expect you to defend this right, not to deprive us of it.

 

Finally, I suggest that you read protocols approved by United Nations High Commissioner for Refugees committee. Also, since I see myself entitled to these rights, I ask you to provide me with an opportunity to be able to meet my brothers.

 

Truly yours

Mahmonir Iranpour, sister of Ahmadreza and Mohammadreza Iranpour, who are kept in Camp Ashraf

۵ Desember 2015

Address: Shiraz- Iran

Tel: 00989173035585

16

 

لینک کوتاه: http://www.nimnegah.org/farsi/?p=16346

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

نامه آقای احمد نعمت الهی به برادرش (حسین نعمت الهی اسیر فرقه مجاهین خلق در آلبانی)

نامه آقای احمد نعمت الهی به برادرش (حسین نعمت الهی اسیر فرقه مجاهین خلق در آلبانی)

نامه آقای احمد نعمت الهی ـ ساکن آباده ، استان فارس ارسال به سایت نیم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *