995 بازدید
مذاکرات هسته ای و بی توجهی در جنگ روانی ـ رسانه ای

مذاکرات هسته ای و بی توجهی در جنگ روانی ـ رسانه ای

حیدر شهیدی

 همیشه مذاکرات سخت تر ، پیچیده تر و حساس تر از جنگ نظامی رودررو است. در برخورد نظامی ، تکلیف روشن است. در این نوع برخورد دشمن با تمام توان برای نابودی ما تلاش می کند و در مقابل ، ما هم دفاع و در صورت امکان حمله می کنیم تا در نهایت پیروز شویم و البته احتمال شکست هم منتفی نیست. اما در مذاکره ، کار برای تامین منافع ملی و ایجاد امنیت و صلح برای مردم بسیار دشوارتر است زیرا دو طرف می دانند که قرار است اهداف مورد نظر خود را بر سر میز مذاکره پی بگیرند و در ظاهر ، خنده است و دست دادن و حرف های امیدوار کننده. اما در واقع هر طرف در تلاش است با کمترین میزان عقب نشینی ، نظر خود را بر طرف مقابل بقبولاند و شرایطی را به وجود آورد که از خطوط قرمز خود عبور نکند یا خط قرمز خود را در درون منافع ملی طرف مقابل تعریف کند.

در دوره معاصر ، این مذاکرات به دلایلی ، بسیار حساس تر شده اند. در واقع همه حوزه های دیپلماسی عمومی و دیپلماسی رسانه ای و دیپلماسی فرهنگی و … در این گونه مذاکرات موثرند و هر کشوری تلاش می کند با ایجاد شرایط ویژه در داخل کشور یا در درون کشور رقیب و نیز با همراه کردن افکار عمومی نخبگان و توده های مردم با نظرات خود و حتی با راه اندازی جنگ روانی ـ رسانه ای ، زمینه تحمیل نظرات خود را فراهم سازد و برای تامین بیشتر منافع ملی خود ، اقدام کند.

در مذاکرات هسته ای موجود ، طبعا دولتی مانند امریکا که بر بسیاری از رسانه های بزرگ سیطره دارد و بر ابزارها و شبکه های اجتماعی و رسانه ای هم تا حدی نفوذ دارد ، سعی می کند با بهره گیری از همه امکانات موجود ، ذهنیت و افکارعمومی مردم در داخل و خارج کشور را به گونه ای سامان دهد که سرانجام به اهداف خود برسد.

با علم به این واقعیت های عرصه مذاکره است که دولت روحانی با استراتژی « برد ـ برد » وارد مذاکره هسته ای شد. در توضیح این الگوی بازی هم مدیران سیاست خارجی نظیر محمدجواد ظریف بارها اعلام کردند که همه قدرت ها در اتاق مذاکره فقط به تحصیل منافع خویش می اندیشند.

توافق و پیشرفت در مذاکرات هسته ای مبدل به کابوس سران فرقه تبهکار رجوی و رژیم اسرائیل شده است

توافق و پیشرفت در مذاکرات هسته ای مبدل به کابوس سران فرقه تبهکار رجوی و رژیم اسرائیل شده است

آنچه این روزها مشهود است گروه مذاکره کنندگان امریکایی و اروپایی از سوی اسرائیل و محافل صهیونیستی تحت فشار است که :

ـ چرا حق غنی سازی را برای جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته است؟

ـ چرا دیوار تحریم علیه ایران دچار ترک شده است؟

ـ چرا برای همکاری اقتصادی با جمهوری اسلامی ، مسابقه ای در اروپا و دیگر کشورهای جهان در گرفته است؟

ـ چرا ایران هسته ای عملا از سوی دنیا به رسمیت شناخته شده است؟

ـ چرا مسائلی مانند موشک های دوربرد ایران و مساله به رسمیت شناختن اسرائیل و حقوق بشر در مذاکره مطرح نشده است؟

ـ چرا خرید نفت جمهوری اسلامی مجددا رونق پیدا کرده و تحریم نفتی و تحریم بیمه کشتی ها و … عملا در حال از میان رفتن است؟

در قبال این هجمه های سیاسی و روانی ، مسئولان دیپلماسی ایران به صراحت گفتند که طرف امریکایی برای تداوم مذاکره باید در قبال موج فشارها از خود مقاومت نشان دهد. وندی شرمن ، نماینده رسمی امریکا در مذاکرات هسته ای در سفر اخیر خود به تل آویو سعی کرد چنین وانمود کند که امریکا در این مذاکرات با نگاهی متفاوت از شریک منطقه ای خود گام برخواهد داشت. او حتی از نوعی تعارض دیدگاه میان تل آویو و واشنگتن در مسائل مهمی چون ایران سخن به میان آورد.

اما آنچه در این میان جای تامل دارد این است که بخشی از گروه ها و رسانه ها و فعالان سیاسی مخالف دولت ، بدون توجه به جنگ رسانه ای و روانی محافل صهیونیستی ، همان روشی را اعمال می کنند که مخالفان مذاکرات هسته ای در خارج از ایران دنبال می نمایند. آنان به جای آنکه تعارض خود را با طرف های صهیونیستی را اصل قرار دهند ، در تعارض شدید با مقام های دولت و تیم مذاکره کننده ایران قرار گرفته و تمام تلاش شان را مصروف این کرده اند که مذاکرات به شکست بینجامد تا تحلیل آنان به اثبات برسد.

آنان از قبل هرگونه مذاکره ای را بدون نتیجه می خوانند و برای مستند کردن مواضع خود دقیقا به تکرار همان سخنان و اظهاراتی می پردازند که به عنوان بخشی از جنگ روانی و رسانه ای ، از آن سوی آبها طراحی شده است. عجیب تر آن که آنان دستاوردهای امریکا و غرب در مذاکرات را بزرگ تر جلوه می دهند و سهم جمهوری اسلامی را ناچیز می شمارند.

واقعیت ها اما خلاف پندار و رفتار این جریان ها است. در درون امریکا هم نوعی تعارض مواضع وجود دارد اما آنان به منافع ملی کشورشان پایبندند و به گونه ای با یکدیگر مخالفت و رقابت می کنند که هدف اصلی آنان گم نشود اما متاسفانه بخشی از نیروهای سیاسی کشورمان به میزانی تعارض خود با دولت را عمده کرده اند که اساسا هیچ پایبندی عملی به منافع ملی از خود نشان نمی دهند. شاید خوشبینانه بتوان این امر را به دلیل ناشی گری آنان در جنگ روانی ـ رسانه ای دانست ولی متاسفانه شواهدی وجود دارد که آنان ، به شکست مذاکرات به هر شکل ممکن راغب ترند تا موفقیت دولت و کم شدن فشارها و تثبیت حق هسته ای جمهوری اسلامی از طریق مذاکره. امیدواریم که این مواضع به خاطر ناآشنایی آنان با سازوکار جنگ روانی دشمن باشد نه اقدام های عامدانه برای شکست تلاش دیپلماتیک دولت. آینده، قاضی خوبی است.

منبع : روزنامه ایران

یپیشرفت در مذاکرات ژنو موجب یاس و سرخوردگی دولت اسرائیل و سران فرقه ستیزه جوی مجاهدین خلق شده است

پیشرفت در مذاکرات ژنو موجب یاس و سرخوردگی دولت اسرائیل و سران فرقه ستیزه جوی مجاهدین خلق شده است

 

لینک کوتاه: http://www.nimnegah.org/farsi/?p=8603

درباره ی آرش رضایی

مدیر وبسایت خبری، تحلیلی نیم نگاه

همچنین ببینید

دیلی اکسپرس: جمال خاشقچی در صدد افشای جزئیات استفاده عربستان سعودی از جنگ افزارهای شیمیایی در جنگ یمن بود

دیلی اکسپرس: جمال خاشقچی در صدد افشای جزئیات استفاده عربستان سعودی از جنگ افزارهای شیمیایی در جنگ یمن بود

دیلی اکسپرس: جمال خاشقچی در صدد افشای جزئیات استفاده عربستان سعودی از جنگ افزارهای شیمیایی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *